ریاضیات مادر علوم

تاريخچه اعداد  

زماني كه بشر اوّليّه زبان را براي برقراري ارتباط ايجاد كرد، عددهاي يك تا ده از نخستين واژه هايي بودند كه انسان آن ها را وضع نمود و مبناي آن نيز انگشتان دست بود و با پيشرفت بشر نياز به عددهاي بالاتري از ده پيش آمد. براي اثبات قديمي بودن اعداد كافي است شباهت عدد «دو» را در چند زبان از خانواده ي زبان هاي هند و اروپايي بررسي كنيم.

فارسي            دو                  فرانسه            deux

ايتاليايي          due                كُردي              دو

اسپانياي         dos                 آلماني             zwei

پَشتو             دوي                 پرتغالي           duas

«تْسواي لاتين»    دي               انگيسي           two

سوئد             dva                 روسي             dva

شبيه بودنِ عددها، نشان دهنده ي قدمت آن هاست و امروزه يكي ازملاك هاي خوب طبقه بندي زبان هاي هم خانواده بررسي اعداد در زبان هاست.جالب است بدانيم در فرهنگ زبان انگليسي عددهاي (1-2-3-4-…) را عددهاي عربي (Arabic Numbers) مي نامند. زيرا اين عددها درگذشته ي دور از عربي به نوشتار اروپاييان راه يافت و پيش از آن در اروپا به تقليد از تمدّن يونان اعداد را چنين مي نوشتند.

          I- II- III- IV- V- VI- VII- VIII- IX- X- XI- XII 

اعداد فعلي عربي را ابتدا هنديان اختراع كردند و سپس از راه ايران وارد عربي شد سپس وارد اروپا شد.

به نمودار زير توجّه كنيد:

با دقت در نمودار درخواهيم يافت كه عددهاي 10- 9-7-3-2-1 بسيار به هم شبيه هستند.عدد صفر از عربي به بسياري از زبان ها از جمله انگليسي وارد شده. در زبان انگليسي به صفر مي گويند. ZERO (زيرو) ترتيب الفباي انگليسي شباهت زيادي با حساب جُمل (حروف ابجد) دارد ولي در طيّ زمان اين نظم در ساير حروف به رهم ريخته است.

( ابجد ABCD ...        كلمن  KLMN ....      قرشت QRST ...... )